శ్రీ:
శ్రీ లక్ష్మీనృసింహ పరబ్రహ్మణే నమః

మూరి నిమిర్న్దు ముళంగిప్ పుఱప్పట్టు

(శ్రీ ఉ.వే. ముక్కూర్ శ్రీనివాసన్)

( 1 )

సాక్షాత్తూ భగవంతుని నిశ్వాస స్వరూపమైన వేదాలు, శ్రీ నృసింహ తాపనీయ ఉపనిషత్తులో శ్రీ నృసింహ స్వామి వారి అద్భుతమైన సౌందర్యాన్ని మరియు అనంత వైభవాన్ని ఈ విధంగా ఘోషిస్తున్నాయి:

స్తుహి శ్రుతం
కృతసతం యువానమ్
మృగం న భీమమ్
ఉపహత్ను ముక్రమ్ |
మృడా జరిత్రే
సింహస్ తవానో
అన్యంతే అస్మిన్
నివపంతు సేనాః ||

ఇక్కడ, కృతసతం అంటే “గుహలో నివసించేవాడు” అని అర్థం;
యువానమ్ – “ఎల్లప్పుడూ యవ్వనంతో ఉండేవాడు”;
మృగం న – “ఆయన కేవలం ఒక సింహం మాత్రమే కాదు”;
ఆయన నరుడు మరియు సింహం యొక్క అద్భుతమైన కలయిక.

ఆ నరసింహుడు తన అద్భుతమైన రూపాన్ని విస్తరిస్తూ, గంభీరంగా గర్జిస్తూ పైకి లేచాడు.
ఒక సింహం తన నిద్రను విడిచి, శరీరాన్ని విరుచుకుని ఆవలించి గర్జించినట్లుగా, ఆయన కూడా అలాగే చేశాడు. ఆ బ్రహ్మాండమైన గర్జనకు నలుదిక్కులా ఉన్న అసంఖ్యాకమైన ప్రాణులన్నీ భయభక్తులతో వణకిపోయాయి.

ఆయన ఎందుకు అవతరించాడు?
ప్రహ్లాదుడిని రక్షించడానికా? – కాదు.
హిరణ్యకశిపుడిని సంహరించడానికా? – కేవలం అందుకోసం మాత్రమే కాదు.
మరి ఎందుకు?

ప్రహ్లాదుని వాక్కును సత్యం చేయడం కోసమే!

కంబర్ ఈ విధంగా వర్ణిస్తున్నారు:

చాణినుమ్ ఉళనోర్
తన్మై అణువినైచ్ చతకూఱిట్ట
కోణినుమ్ ఉళన్
మా మేరుక్ కుండ్రినుమ్ ఉళన్
ఇన్ నిండ్ర తూణినుమ్ ఉళన్
మున్ చొల్ల నిన్ చొల్లినుమ్ ఉళన్
ఇత్తన్మై కాణుది విరైవిల్ ఎండ్రాన్ ||

హిరణ్యకశిపుడు, “ఎక్కడ ఉన్నాడు నీ భగవంతుడు?” అని అడిగినప్పుడు,
ప్రహ్లాదుడు ఇలా బదులిచ్చాడు: “నువ్వు పలికే ప్రతి మాటలోనూ ఆయన ఉన్నాడు. ఆయన లేని చోటు అంటూ ఏదైనా ఉందా? ఆయన నాలో ఉన్నాడు, నీలో కూడా ఉన్నాడు.”

“త్వయి అస్తి, మయ్యస్తి చ“ – ఆయన నీలో ఉన్నాడు, ఆయన నాలో ఉన్నాడు.

భగవంతుడు సర్వవ్యాపి అన్న పరమ సత్యాన్ని ఆ చిన్నారి బాలుడు ఘోషించాడు. ఆ అమాయక భక్తుని వాక్కును నిలబెట్టడం కోసం, సమస్త చరాచర జగత్తులో వ్యాపించి ఉన్న ఆ పరమాత్మ, నరుడు మరియు సింహం యొక్క అద్భుతమైన కలయికతో నరసింహుడిగా ఆవిర్భవించాడు.

కాబట్టి, తన భక్తుల వాక్కును రక్షించడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండి, గర్జిస్తూ ఉద్భవించే ఆ మహా భగవత్ సింహానికే, మనం మన అత్యంత పవిత్రమైన ప్రార్థనను సమర్పించుకోవాలి.

మరి ఆ ప్రార్థన ఏమిటి…?

దానిని మనం తదుపరి అధ్యాయంలో (భాగంలో) చూద్దాం!

మూరి నిమిర్న్దు ముళంగిప్ పుఱప్పట్టు

(శ్రీ ఉ.వే. ముక్కూర్ శ్రీనివాసన్)

( 2 )

భాగవతోత్తముల వాక్కును నిలబెట్టడం కోసం, భగవాన్ శ్రీ లక్ష్మీనృసింహుడు ఎల్లప్పుడూ గంభీరంగా నిలబడి, గర్జించి, బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా కాచుకుని ఉన్నాడు. ఆయనను మనం ఒక్కటే కోరాలి. మరే ఇతరమునూ కోరకూడదు.

శ్రీ ఆండాళ్ తల్లి మనం భగవానుని ఏమి కోరాలో శ్రీ తిరుప్పావై 23వ పాశురంలో మనకు కరుణతో చూపిస్తున్నారు:

మారి మలైముళఞ్చిల్
మన్నిక్ కిటన్తుఱఙ్కుమ్
చీరియ చిఙ్కమ్
అఱివుఱ్ఱుత్ తీవిళిత్తు
వేరి మయిర్ పొఙ్క
ఎప్పాటుమ్ పేర్న్తుతఱి
మూరి నిమిర్న్తు
ముళఙ్కిప్ పుఱప్పట్టుప్
పోతరుమా పోలే
నీ పూవైప్పూ వణ్ణా! ఉన్
కోయిల్ నిన్ఱిఙ్ఙనే
పోన్తరుళిక్ - కోప్పుటైయ
చీరియ చిఙ్కాచనత్తిరున్తు
యామ్ వన్త కారియమ్
ఆరాయ్న్తరుళ్ ఏలోర్ ఎమ్పావాయ్.

ఆ గంభీరమైన సింహాన్ని మనం కోరవలసింది ఇదే: “మేము వచ్చిన కార్యాన్ని దయతో పరిశీలించి అనుగ్రహించు.” మరే ఇతరమునూ మనం కోరకూడదు.

మేము వచ్చిన ఆ కార్యం ఏమిటి? భగవత్ ధ్యానంలో ఉండటం మరియు భగవానునికి కైంకర్యం చేయడం.

యజ్ఞంలో ‘వసోర్ధారా’ హోమంలో నెయ్యి ఎలాగైతే ఎడతెగని ధారగా పోయబడుతుందో, అదేవిధంగా ఆయన కల్యాణ గుణాలను నిరంతరం స్మరిస్తూ, ఆయన కోసం కైంకర్యాలు చేయడం మనకు అత్యుత్తమ ఫలాలను ప్రసాదిస్తుంది.

ఈ దశలో ఒకరికి ఇలాంటి సందేహం రావచ్చు, “స్వామీ! భగవత్ ధ్యానం, భగవత్ కైంకర్యం అని వీటిలోనే మునిగి ఉంటే, ఇక ప్రాపంచిక జీవితం గడపవద్దా..? భార్యాబిడ్డలను పోషించుకోవద్దా..? సంసారాన్ని నడపడం అనే పెద్ద బాధ్యత ఉంది కదా?” అని వాపోవచ్చు.

అది వాస్తవమే. ఇందుకోసమే మన పూర్వాచార్యులు మన దైనందిన జీవితంలోనే అతి సులభమైన మార్గాలను కరుణతో ఏర్పరిచి ఇచ్చారు.

అవేమిటో..? మనం ముందుకు చూద్దాం…

మూరి నిమిర్న్దు ముళంగిప్ పుఱప్పట్టు

(శ్రీ ఉ.వే. ముక్కూర్ శ్రీనివాసన్)

( 3 )

భగవత్ ధ్యానం — భగవానుని స్మరణ ఎడతెగకుండా సాగాలి. ఇందుకోసమే, శాస్త్రాలను క్షుణ్ణంగా అవగాహన చేసుకున్న మన పూర్వాచార్యులు, భగవానుని దివ్య నామాలను జపించడాన్ని మరియు ఆయనను ధ్యానించడాన్ని మన దైనందిన జీవితంలోనే పొందుపరిచారు. అదెలాగంటే?

మనం ఉదయం నిద్రలేవగానే, ‘హరి హరి హరి హరి… హరి హరి హరి’ అని బిగ్గరగా ఉచ్చరిస్తూ నిద్రలేవాలి.

శ్రీ ఆండాళ్ తల్లి తిరుప్పావైలో ఇలా సెలవిచ్చారు,

మెల్ల ఎళున్తు అరియెన్ఱ పేరరవమ్
ఉళ్ళమ్ పుకున్తు కుళిర్న్తేలోర్ ఎమ్పావాయ్

ఈ విధంగా, ఉదయం నిద్రలేచేటప్పుడు ‘హరి’ అనే నామాన్ని బిగ్గరగా, గంభీరంగా ఉచ్చరిస్తూ లేవాలని ఆమె ఉపదేశిస్తున్నారు.

మనం దాన్ని ఎందుకు బిగ్గరగా ఉచ్చరించాలి? మనసులో నిశ్శబ్దంగా ధ్యానించకూడదా? ఇది పరోపకారం (ఇతరుల మేలు) కోసం. మనం బిగ్గరగా ‘హరి హరి’ అని ఉచ్చరించినప్పుడు, పక్కన నిద్రిస్తున్న వారు కూడా ఉలిక్కిపడి లేవాలి! ఆ హరి నామం వారి చెవిన పడినప్పుడు, ఉచ్చరించిన అత్యుత్తమ ఫలాన్ని వారు కూడా పొందుతారు!

ముఖ్యంగా ఏడుసార్లు మాత్రమే ఎందుకు జపించాలి?

స్వామి దేశికన్ తమ ప్రబంధమైన శ్రీ వైష్ణవ దినసరి ప్రారంభంలోనే ఇలా నిర్దేశిస్తున్నారు:

వరి ఇరుళ్ అళి వళి
మనమ్ వరుమ్ ఉణర్వోటు
కరికిరి మరువియ
కరియవన్ అటి ఇణై |
పరివోటు పరవు నల్
అటియవర్ పళ ఉరై
అరి అరి అరి అరి
అరి అరి అరియే ||

“అరి అరి అరి అరి అరి అరి అరియే” అని పాడుతూ, సరిగ్గా ఏడుసార్లు మాత్రమే జపించాలనే నియమాన్ని స్థిరపరచడానికి ఆయన ‘హరి’ నామాన్ని ఏడుసార్లు స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు.

దీని అసలు అర్థం ఏమిటంటే: ‘వేకువజామున చీకటి తొలగిపోతున్న సమయంలో మేల్కొనడం, స్పష్టమైన మనస్సుతో, దుఃఖాన్ని పోగొట్టే కాంచీ వరదరాజ పెరుమాళ్ యొక్క తేజోమయమైన పాదపద్మాలను ధ్యానిస్తూ, ప్రేమతో హరి నామాన్ని ఏడుసార్లు జపించడం ఉత్తమమైన దైనందిన ఆచరణ.’

సప్త వ్యాహృతులను (ఏడు లోకాలు/మంత్రాలను) అధిగమించిన హరిని మనం ఏడుసార్లు ధ్యానిస్తాము.

శ్రీ నృసింహ తత్త్వంలో, ‘హరి’ అని కీర్తించబడిన వాడు మరెవరో కాదు సాక్షాత్తూ భగవాన్ శ్రీ లక్ష్మీనృసింహుడే!

బాలుడైన ప్రహ్లాదుడు పాఠశాల సెలవుల్లో రాజభవనానికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, హిరణ్యకశిపుడు అతనిని ఎత్తి తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకున్నాడు.

అతను, ‘నాయనా, ప్రహ్లాదా! ఈ లోకంలో అత్యంత శ్రేష్ఠమైనది ఏది?’ అని అడిగాడు. పాఠశాలలో కేవలం తన గొప్పదనాన్ని మాత్రమే బోధించాలని హిరణ్యకశిపుడు కఠినంగా ఆజ్ఞాపించాడు. అందుకే, అందరిలోకీ హిరణ్యకశిపుడే గొప్పవాడని ఆ బాలుడు చెబుతాడని అతను పూర్తిగా ఆశించాడు!

కానీ ఆ బాలుడు ఇలా బదులిచ్చాడు:

తత్ సాధు మన్యే ‘సుర-వర్య దేహినాం
సదా సముద్విగ్న-ధియామ్ అసద్-గ్రహాత్ |
హిత్వాత్మ-పాతం గృహమ్ అంధ-కూపం
వనం గతో యద్ హరిమ్ ఆశ్రయేత ||

(శ్రీమద్ భాగవతం)

“ఓ అసురశ్రేష్ఠా! తాత్కాలికమైన ప్రాపంచిక కోరికలు, కుటుంబ బంధాలకు అతుక్కుపోవడం వల్ల మానవ మనస్సు నిరంతరం ఆందోళనతో బాధపడుతూ ఉంటుంది. ఆత్మ పతనానికి కారణమయ్యే ఈ భౌతిక జీవితం ఒక ‘చీకటి, పాడుబడిన బావి’ లాంటిది. కాబట్టి, దానిని పూర్తిగా విడిచిపెట్టి, అడవికి వెళ్లి శ్రీ హరి పాదపద్మాలను ఆశ్రయించడమే మనిషికి అత్యుత్తమమైన మార్గంగా నేను భావిస్తున్నాను,” అని ప్రహ్లాదుడు పలికాడు.

సంస్కృతంలో ‘హరి’ అంటే ‘సింహం’ అని అర్థం. అందువల్ల, ప్రహ్లాదుని గంభీరమైన ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే, అడవికి వెళ్లి, “గంభీరంగా నిలబడి, గర్జించి, బయలుదేరడానికి” సిద్ధంగా కాచుకుని ఉన్న శ్రీ నృసింహుని ధ్యానించడమే అన్నింటికంటే గొప్ప సాధన. దీనిని మనసులో ఉంచుకునే, భగవానుడు అద్భుతమైన సింహ ముఖంతో అవతరించాడు.

కాబట్టి, మనం ఉదయాన్నే “హరి హరి హరి హరి… హరి హరి హరి” అని ఏడుసార్లు జపించినప్పుడు, మనం నేరుగా శ్రీ నృసింహునినే ధ్యానిస్తున్నామన్నమాట. అలా చేయడం ద్వారా, ఆ రోజంతా సాఫీగా, సురక్షితంగా, ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా గడిచిపోతుందని మనం ఖచ్చితంగా నిర్ధారించుకుంటాము.

“సరే… ఎడతెగకుండా నిరంతరం ధ్యానించాలని మీరు చెప్పారు. ఉదయం మాత్రమే ఇది జపిస్తే సరిపోతుందా?” అని ఎవరైనా అడగవచ్చు. దానికి కూడా సమాధానం ఉంది. మనం దాని గురించి ముందుకు చూద్దాం…

మూరి నిమిర్న్దు ముళంగిప్ పుఱప్పట్టు

(గంభీరంగా నిలబడి, గర్జించి, బయలుదేరడం)

(శ్రీ ఉ.వే. ముక్కూర్ శ్రీనివాసన్)

( 4 )

భగవానుని స్మరణ (భగవత్ ధ్యానం) ఎడతెగకుండా సాగాలి. ఇందుకోసమే, మన పూర్వాచార్యులు భగవానుని దివ్య నామాలను జపించడాన్ని మరియు ఆయన కల్యాణ గుణాలను ధ్యానించడాన్ని మన దైనందిన జీవితంలోనే పొందుపరిచారు.

సూర్యోదయానికి ముందే నిద్రలేవాలి. ఉదయం నిద్రలేవగానే “హరి హరి హరి హరి… హరి హరి హరి” అని ఏడుసార్లు బిగ్గరగా ఉచ్చరిస్తూ నిద్రలేవాలనే సులభమైన కర్తవ్యాన్ని మనం ఇదివరకే చూశాము.

ఆ తర్వాత, మనం ‘స్నానం’ చేసేటప్పుడు శ్రీ త్రివిక్రముని ధ్యానిస్తూ స్నానం చేస్తే, అది ఖచ్చితంగా ‘గంగా స్నానం’ చేసినంతటి పుణ్యఫలాన్ని ఇస్తుంది. భగవానుడు వామనుడిగా అవతరించి త్రివిక్రమునిగా ఎదిగాడు. అలా పెరిగి, తన దివ్యమైన పాదపద్మాలతో ముల్లోకాలను కొలిచాడు.

ఆయన దివ్యమైన పాదం పొడవుగా పెరిగి బ్రహ్మదేవుడు నివసించే సత్యలోకం వరకు చేరుకుంది. వెంటనే బ్రహ్మ తన ‘కమండలం’లోని పవిత్ర జలంతో భగవానుని పాదపద్మాలను కడిగాడు. ఆ పవిత్ర జలమే ఈ భూలోకానికి గంగానదిగా ప్రవహించింది.

శ్రీ ఆండాళ్ తల్లి “ఓఙ్కి ఉలకళన్త ఉత్తమన్ పేర్ పాటి” అని పాడుతూ ఈ త్రివిక్రముడినే విశేషంగా ధ్యానిస్తోంది.

వేదాలు దీనిని ప్రత్యేకంగా “ఇదం విష్ణుర్ వి చక్రమే త్రేధా నిదధే పదమ్” అని కీర్తిస్తున్నాయి — అనగా, “భగవాన్ శ్రీ మహావిష్ణువు ఈ ముల్లోకాలను తన మూడు అడుగులతో కొలిచి, తన దివ్య పాదాలను మోపి విశ్వమంతా వ్యాపించాడు.”

కాబట్టి, మన దైనందిన స్నానం సమయంలో త్రివిక్రముడిని ధ్యానిస్తే, అది గంగా స్నానానికి సమానం అవుతుంది, తద్వారా మన భగవత్ ధ్యానం కూడా ఎడతెగకుండా కొనసాగుతుంది!

ఆ తర్వాత, ఆహారం తీసుకునే ముందు “గోవింద” నామాన్ని ధ్యానించాలి. “గోవింద గోవింద గోవిందా” అని మూడుసార్లు ఉచ్చరించి భోజనం చేస్తే, అది మనకు మంచి జీర్ణశక్తిని, తద్వారా అద్భుతమైన ఆరోగ్యాన్ని ప్రసాదిస్తుంది!

అదేవిధంగా, మనం ఏదైనా పని మీద ఇంటి నుండి బయలుదేరేటప్పుడు, “కెటువిటరాయవెల్లామ్ కేచవావెన్న” అనే వాక్యాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ, కేశవుని ధ్యానిస్తూ “కేశవ కేశవ కేశవ కేశవ” అని నాలుగుసార్లు జపిస్తే ఆటంకాలన్నీ తొలగిపోతాయి. మనం దేనికోసమైతే బయలుదేరామో ఆ కార్యం విజయవంతంగా పూర్తవుతుంది.

ముఖ్యంగా, సాయంత్రం సూర్యాస్తమయ సమయంలో శ్రీ నృసింహుని ధ్యానించాలి.

ఆ సంధ్యా సమయంలో అవతరించిన స్వామికి పెరియాళ్వార్ ఇలా పల్లాండు పాడుతున్నారు: “అన్తియమ్పోతిల్ అరియురువాకి అరియై అళిత్తవనై | పన్తనై తీరప్ పల్లాణ్టు పాటుతుమే”.

మన ఇంద్రియాలను సహజంగానే చెడు మార్గాల వైపు లాగే ఆ సాయంకాల సమయాన్ని (సంధ్యా సమయం) భగవాన్ నృసింహుని అనుగ్రహంతో జయించవచ్చని శ్రీ నృసింహ తత్త్వంలో చెప్పబడింది.

సంధ్యా సమయం చాలా ప్రమాదకరమైనది. అది అనేక రకాల చెడు పనులను చేయడానికి ప్రేరేపిస్తుంది. క్రూరుడైన హిరణ్యకశిపుడు ఎన్నో అకృత్యాలకు పాల్పడ్డాడు. భగవానుడు ఆ సంధ్యా సమయంలోనే నృసింహుడిగా అవతరించి వాడిని అంతం చేశాడు. కాబట్టి, మన మనస్సు ప్రాపంచిక విషయాల వైపు మల్లకుండా ఉండటానికి ఆ సాయంకాల సమయంలో భగవాన్ నృసింహుని ధ్యానించడం అత్యంత శ్రేయస్కరం.

శ్రీ పరమేశ్వరుడు, శ్రీ మంత్రరాజ పద స్తోత్రంలో ఇలా చెబుతున్నాడు:

సర్వేన్ద్రియైర్ అపి వినా
సర్వం సర్వత్ర సర్వదా |
యో జానాతి నమామ్య్ ఆద్యం
తమ్ అహం సర్వతో-ముఖమ్ ||

అర్థం: “భగవాన్ శ్రీ లక్ష్మీనృసింహుడు మన ఇంద్రియాలన్నింటినీ శాసిస్తాడు. ఆయన ఇంద్రియాల సహాయం లేకుండానే అన్నింటినీ, అంతటా, ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణంగా చూడగలడు. మన మనస్సును నియంత్రించి, పాలించేవాడు ఆయనే. ఎటుచూసినా ముఖం కలిగిన ఆ సర్వతోముఖునికి — ఆదిదేవునికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను (నమామి అహమ్).”

కాబట్టి, మనం శ్రీ నృసింహుని ఆయన అవతరించిన సమయంలోనే ధ్యానిస్తే, మన మనస్సును తన దివ్య పాదపద్మాల వైపు సురక్షితంగా నడిపించడానికి ఆయనే స్వయంగా కారణభూతుడై నిలుస్తాడు.

ఆ తర్వాత, నిద్రపోయే ముందు “మాధవ మాధవ మాధవ మాధవ” అని నాలుగుసార్లు జపించి, ఆ శ్రీ లక్ష్మీనారాయణుని ధ్యానిస్తే, ఆ నిద్రలో భగవానుడే స్వయంగా మనల్ని రక్షిస్తాడు (రక్షణం).

ఈ విధంగా, మన దైనందిన కార్యకలాపాలలో భగవానుని దివ్య నామాలను జపించడం ద్వారా, మనకు భగవత్ ధ్యానం ఎటువంటి ఆటంకం లేకుండా కొనసాగుతుంది.

సరే, నిద్రపోతున్నప్పుడు కూడా భగవత్ ధ్యానంలో ఎలా ఉండగలము..?