ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 1

ஶ்ரீமத் பாகவத மஹாபுராணம் – அவதாரிகை மற்றும் பெருமைகள்

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் முதல் பாகம். இந்த உபன்யாஸத்தில் த்யான ஸ்லோகம், வேத கனம் மற்றும் அவதாரிகையும் அமைந்துள்ளன. “அப்ரஸ்யாம:” என்று ஆரம்பிக்கும் ஸ்லோகத்தில் (10ம் நிமிடம்) இருந்து ஆரம்பித்து “புத்திர் பலம்” என்று ஆரம்பிக்கும் ஸ்லோகம் வரை உள்ள  ஸ்லோகங்கள் மிகவும் உன்னதமானவை. இவற்றை ரோஹிணி நட்சத்திரத்தின் அன்றும், அஷ்டமி திதியின் பொழுதும் சொல்வது விசேஷம்.

இதிலே “இஷேத்வா” என்று ஆரம்பித்துச் சொல்லப்படும் வேத கனமானது (16ம் நிமிடம்), க்ருஷ்ண யஜுர்வேத தைத்தரீய ஸம்ஹிதை முதல் அனுவாகமாகும். இந்த வேத மந்திரத்தை தினமும் கேட்பது மிகவும் விசேஷம்.

அவதாரிகையில் நம்ஸ்வாமி வேதத்தின் பெருமைகளையும், வேதார்த்தத்தை உணர்வதில் உள்ள ச்ரமங்களையும், ஶ்ரீமத் பாகவத மஹாபுராணத்தின் பெருமையும், ஶ்ரீ சுகப்ரம்ம மஹரிஷியின் பெருமைகளையும் விளக்குகிறார். இந்த பாகத்தில் மூன்று சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் விளக்கப்படுகின்றன. ஒன்று “லக்ஷித லக்ஷணை” என்பது, மற்றொன்று “வக்த்ரு, ஷ்ரோத்ரு, விஷய வைலக்ஷண்யங்கள்”, மூன்றாவது “நஹி நிந்தா ந்யாயம்”.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 1

Srimad Bāgawatha Mahāpurānam – Avatharikai

This Upanyasam is part of the Srimad Bhagavatham series. The first part is structured into three main segments: Dhyana Slokam, Veda Ganam, and Avatharikai.

Key Highlights of the Discourse:

• Dhyana Slokam (at ~10:00): Namswāmi recites several vital slokas from Srimad Bhagavatham and other sacred scriptures. This powerful recitation begins with the slokam “Abrasyāma:” and concludes with “Buddhir balam”.
  • Spiritual Benefit: Reciting these specific slokas on Rohini Nakshatram as well as during Ashtami tithi is highly beneficial.
• Veda Ganam (at ~16:00): The Veda Ganam rendered in this audio is the First Anuvakam of the Taittiriya Samhita.
  • Spiritual Benefit: Listening to this sacred Ganam every day yields immense spiritual merit.
• Avatharikai: Namswāmi deeply expounds on the glories of the Vedas, the intricacies and difficulties in discovering their true meanings, and the boundless merits of both the Sri Bhagavatha Mahapuranam and Sri Sukhabrahma Maharishi.
  

Sastric Principles Explained:

During the Avatharikai segment, Namswāmi beautifully elaborates on three key Sastras (doctrines/principles):

Nahi Nindā Nyāyam
Lalitha Lakshanai
Vakthru, Shrothru, Vishaya Vailakshanyam

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 2

ஶ்ரீ சுகப்ரஹ்ம மஹரிஷி மற்றும் ஶ்ரீ ஸுதர்ஸனரின் பெருமைகள்

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் இரண்டாம் பாகம்.

இந்த உபன்யாஸத்தில் நம்ஸ்வாமி ஒரு தந்தையினுடைய ஆனந்தம் என்பது என்ன என்பதை உதாரணங்களுடன் விளக்குகிறார். பிள்ளையினுடைய கடமைகள் என்ன என்பதையும் சாஸ்த்திர ரீதியாக விளக்குகிறார்.

ஶ்ரீ சுகப்ரம்ம மஹரிஷி ஒருவரே பல லக்ஷக் கணக்கான ப்ரம்மவித்துக்களுக்கு மேலானவர் என்கிற பெருமையை விளக்கும் தருணத்தில் ராஜஸூய யஜ்ஞ விவரணமும், ஸோமரஸ விளக்கமும், தானத்தில் சிறந்தது அன்னதானம் என்பதையும், தர்மபுத்திரர் செய்த ராஜஸூய யஜ்ஞமும், அதிலே அவர் செய்த அன்னதானமும், கந்தமாதங்க மஹரிஷிக்கு எற்பட்ட சாபம் முதலியவற்றை  அழகாக கதைகள் மூலம் விளக்குகிறார். 

இந்த பாகத்திலே மிக முக்கியமாக ஶ்ரீ ஸுதர்சனரின் பெருமையும், ஸ்வாமி தேஸிகன் அனுக்ஹித்த “ஶ்ரீ ஸுதர்ஸநாஷ்டகம்” பெருமையும் பேசப்படுகிறது.

அதிவிசேஷமாக நம்ஸ்வாமி இதிலே “ஶ்ரீ ஸுதர்ஸனரின் ஆயிரம் அரங்களை” மந்திர ரூபமாக சொல்கிறார். 

Sri Bhishma Sthuthi: – Part 2

The Glories of Sri Sukabrahma Maharishi and Sri Sudarshana

This is the second part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this Upanyasam, Namswāmi elucidates with examples what constitutes a father’s true joy. He also explains the duties of a son in accordance with the sastras.

While establishing the glory that Sri Sukabrahma Maharishi alone is superior to millions of Brahmavits (knowers of Brahman), he beautifully narrates stories detailing the Rajasuya Yagnam, the significance of Somarasa, the truth that Annadhanam (offering of food) is the greatest of all charities, the Rajasuya Yagnam performed by Dharmaputra and the immense Annadhanam he offered during it, as well as the curse upon Gandhamadanga Maharishi.

Most importantly, this part highlights the glory of Sri Sudarshana and the greatness of the “Sri Sudarshanashtakam” graced by Swami Desikan.

As a highly special feature, Namswāmi recites the “thousand spokes of Sri Sudarshana” in the form of mantras.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 3

அவதாரிகை

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் மூன்றாம் பாகம். இந்த உபன்யாஸத்தில் நம்ஸ்வாமி ஶ்ரீ க்ருஷ்ணன் நைஷ்டிக ப்ரம்மச்சாரி என்பதை பரிக்ஷித்துவினுடைய பிறப்பின் வ்ருத்தாந்தத்தின் மூலம் அழகான உதாரணத்துடன் விளக்குகிறார், அதற்கு மேல் நம் மனதிலே காமம் புகாமல் இருக்க த்ரிமூர்த்திகளைவிட ஶ்ரீ ராமானுஜர் திருவடி பற்றுவது உயர்ந்தது என்பதை யதிராஜ ஸப்ததி ஸ்லோகத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

தன் ஆசார்யனை நிந்திக்கக்கூடியவர்களுக்கு கிடைக்ககூடிய ஜன்மா, சூரிய வையிலில் எப்பொழுது நிற்கலாம், ஜபம் சித்திப்பதற்கு அவசியமானவை போன்றவற்றை மனுஸ்ம்ருதியின் மூலம் விளக்குகிறார்.

பகவானுடைய திருவடியை பற்ற வேண்டும் என்பதை “வந்தன போல் வருபனவும்” என்கிற பாசுரம் மூலம் விளக்குகிறார். பகவத் கீதையின் விசேஷத்தை “மா சுச: – கவலைப்படாதே” என்கிற பதத்தின் மூலம் விளக்குகிறார். கண்ணன் உரலிலே கட்டுண்ட வ்ருத்தாந்தத்தை “கண்ணினுன் சிறுத்தாம்பினால்” பாசுரத்தின் மூலம் ஹாஸ்யமாக விளக்குகிறார். பகவான் எப்பொழுது நமக்கு தெரிவான் என்பதை திருமூலரின் பாசுரத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

பாகவத மஹாபுராணத்தின் சிறப்பை விளக்கும் தருணத்தில் ‘கேட்டல்’ என்கிற குணத்தின் முக்கியத்துவத்தை விளக்கி, ஶ்ரீ மங்களகிரி மஹாக்ஷேத்ரத்தின் விசேஷங்களை விளக்குகிறார்.

விஷயத்தை யாரிடம் சொல்லவேண்டும் என்கிற சாஸ்திர அர்த்தத்தை விளக்குகிறார். ஒருவர் கேட்காமல் உயர்ந்த விஷயத்தை சொல்லக்கூடாது மற்றும் கேட்பவருடைய உறுதியை பரிட்சை செய்தபின்தான் உயர்ந்த விஷயத்தை சொல்லவேண்டும் என்பதை “உபமன்யு” கதையின் மூலம் விளக்குகிறார்.

யஜ்ஞத்தில் பரிதியின் விசேஷத்தையும், கன பாராயண சிறப்பையும், வேதம் கற்றவர்களுக்கு செய்யும் ததீயாராதனை விசேஷங்களை ஹாஸ்ய ரஸமாக விளக்குகிறார். பாகவத ஸப்தாகம் என்றால் என்ன என்பதை விளக்கி அதற்கு மேல் “ஶ்ரீ பீஷ்மஸ்துதி” என்கிற உயர்ந்த விஷயத்தை தொடங்குகிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 3

Avatharikai

This is the third part of the “Sri Bhishma Stuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this Upanyasam, Namswāmi elucidates with a beautiful example through the story of Parikshit’s birth that Sri Krishna is a Naishtika Brahmachari. Furthermore, to prevent lust from entering our minds, he explains through a sloka from Yatiraja Saptathi that surrendering to the divine feet of Sri Ramanuja is superior to seeking the Trimurthis.

Through Manu Smriti, he explains the kind of birth attained by those who insult their Acharya, when one should stand in the sunlight, and the essential requisites for attaining success (Siddhi) in Japa.

He emphasizes the need to hold onto the Lord’s divine feet through the pasuram “Vandhana pol varupanavum“. He highlights the greatness of the Bhagavad Gita through the phrase “Ma Suchah” (Do not grieve). He humorously narrates the incident of Lord Krishna being tied to the grinding mortar using the pasuram “Kanninun Siruthambinal“. He also explains when the Lord reveals Himself to us, using a pasuram by Thirumoolar.

While expounding on the greatness of the Bhagavatha Mahapuranam, he highlights the importance of ‘listening‘ and describes the glories of the Sri Mangalagiri Mahakshetram. He details the sastric rules regarding to whom sacred knowledge should be imparted. Through the story of Upamanyu, he illustrates that sacred knowledge should not be offered unasked, and should only be imparted after testing the listener’s steadfastness.

With a touch of humor (hasya rasa), he explains the significance of Paridhi in a Yagnam, the greatness of Ghana Parayanam, and the special merits of offering Thadeeyaradhanam to those learned in the Vedas.

Finally, after explaining the meaning of a Bhagavatha Saptaham, he commences the supreme subject of “Sri Bhishma Stuthi.”

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 4

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதியின் பெருமை மற்றும் பலஶ்ருதி

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் நான்காம் பாகம். 

இந்த உபன்யாஸத்தில் நம்ஸ்வாமி ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி எப்பொழுதும் சொல்ல வேண்டும் என்பதை உயர்ந்த பெரியாழ்வார் பாசுர உபமானங்களுடன் விளக்குகிறார்.

அந்திம காலத்தில் நமக்கு ஏற்படும் அவலங்களை நடைமுறை உதாரணங்களுடன் அழகாக படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

இஞ்சிமேடு ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் அனுஷ்டானத்தில் ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி அனுஸந்தானம் அந்திம காலம் வரை இருந்தது என்பதை விளக்குகிறார். 

‘அந்திம ஸ்மரணம்’ வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பதை விளக்குகிறார். பகவானை விளக்கக்கூடிய ஞானிகள் இவ்வுலகத்தில் இருக்கவேண்டும் என்பதை விளக்குகிறார்.

ஒவ்வொருவருடைய கஷ்டங்களுக்கு அவர் அவர்களுடைய கர்ம வினைகள்தான் காரணம், மற்றவர்கள் யாரும் காரணமாக மாட்டார்கள் என்கிற உயர்ந்த தத்துவத்தை, ‘கௌதமி ~ அர்ஜுனகன்’ கதை மூலம் பீஷ்மர் தர்மபுத்திரருக்கு விளக்கியதை நம்ஸ்வாமி அழகான தர்ம சாஸ்திர உதாரணங்களுடன் விளக்குகிறார். 

தலை எழுத்து என்பது உண்மை, அதை மாற்ற முடியாது என்பதை ஒரு கதையின் மூலம் சாஸ்திர ரீதியாக விளக்குகிறார். 

பீஷ்மருக்கு ஏற்பட்ட பகவத் அனுக்ரஹம் ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி எப்பொழுதும்  சொல்பவர்களுக்கும் ஏற்படும் என்பதை பலஸ்ருதியாக சொல்கிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 4

The Glory and Phalasruthi of Sri Bhishma Sthuthi

This is the fourth part of the ” *Sri Bhishma Sthuthi* ” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this Upanyasam, Namswāmi elucidates *why Sri Bhishma Sthuthi should always be recited* , using profound analogies from Periyalwar’s pasurams.

He beautifully portrays the *miseries and helplessness we face during our final moments (anthima kalam)* , using practical, real-life examples.

He explains how the anusandhanam (recitation and contemplation) of Sri Bhishma Sthuthi remained a continuous part of *Injimeadu Srimad Azhagiyasingar’s daily anushtanam* right up to his final moments.

He clarifies the concept of ” *Anthima Smaranam* ” (remembering the Lord at the end of life) and whether it is strictly required or not. He also highlights the vital necessity of having Jnanis (enlightened sages) in this world who can expound upon the Lord.

Namswāmi beautifully explains, drawing from Dharma Sastra, how Bhishma imparted the ultimate philosophy to Dharmaputra through the story of ‘ *Gouthami and Arjunakan* ‘—that one’s own karma (past deeds) is the sole reason for one’s sufferings, and no one else is to blame.

Through another story, he explains from a sastric perspective that *destiny (fate) is real and cannot be altered.*

As the Phalasruthi (fruits of recitation), he affirms that the exact *divine grace of the Lord bestowed upon Sri Bhishma will also be attained by those who constantly recite Sri Bhishma Sthuthi.*

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 5

அனுபவ பரீவாஹம்

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் ஐந்தாம் பாகம். 

இந்த உபன்யாஸத்தில் முதலாவதாக ‘தேவலோகம்‘ என்று ஆரம்பித்து நம்ஸ்வாமியால் சொல்லப்படும் வேத கன பஞ்சாதியானது மிகவும் உயர்ந்தது. இதற்கு ‘ஸாமிதேநி‘ ரிக் என்று சொல்வார்கள், அதாவது ஸமித்தினால் செய்யும் ஹோமத்தில் சொல்லப்படும் மந்திரம். இந்த மந்திரத்தை கேட்பதனாலேயே யஜ்ஞ பலனானது சித்திக்கும்.

அக்னி பகவானை நாம் ‘அக்னயே நம:‘ என்று கைகூப்பி சேவிப்பதினால் ஏற்படும் பலன்களை சொல்கிறார்.

வேத மந்த்ரங்களை சொல்லும்பொழுது ‘உச்சாரணத்தின்‘ முக்கியத்துவத்தை விளக்க ‘ந்ருமேதர் ~ பருச்சேபர்‘ வேத கதையும், ‘ரிஷி‘ என்கிற சொல்லின் மூலத்தையும் விளக்குகிறார்.

அதே ஸமயத்தில் ‘உச்சாரணத்தின்‘ முக்கியத்துவத்தை ‘ஜிகு புகு‘ கதையின் மூலம் ஹாஸ்யமாக முக்கூர் ஶ்ரீமத் அழகியசிங்கர் பூர்வாஸ்ரமத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சியின் மூலம் விளக்குகிறார்.

மந்த்ரம் எப்பொழுது பலனைக் கொடுக்கும் என்பதை சாஸ்த்திர ரீதியுடன் விளக்குகிறார். ப்ராம்மணனுடைய கையில் அக்னி இருக்கிறது என்பதை அழகான உபமானத்துடன் விளக்குகிறார். 

அந்திம காலத்தில் பகவான் நம் எதிரில் வரவேண்டும் என்றால் நாம் என்ன செய்யவேண்டும் என்பதை விளக்குகிறார். 

உத்தமரான பீஷ்மாசாரியார் எதிரில் பகவான் வரும்பொழுது அவர் அனுபவ பரீவாஹமாக சொல்லும் ‘ஶ்ரீ பீஷ்மஸ்துதி’ என்கிற உயர்ந்த ஸ்துதியை விசேஷமாக சொல்கிறார்.

ஸம்ஸ்க்ருத பாஷையில் உள்ள ‘ஶ்ரீ பீஷ்மஸ்துதியும்‘ திருப்பாணாழ்வரின் ‘அமலனாதிபிரான்‘ தமிழ் பாசுரங்களும் விளக்கும் அர்த்தங்கள் சமமானவை என்பதை விளக்குகிறார்.  

கோபிகா பக்தி வைபவத்தை ‘ராதிகா ~ ருக்மிணி‘ கதை மூலம் விளக்குகிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 5

Anubhava Pareevaham

This is the fifth part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this Upanyasam, Namswāmi first recites the highly supreme Veda Ghana Panchathi starting with ‘Devalokam‘. This is known as the ‘Samidheni‘ Rik, which is the mantra chanted during a homam performed with samith (sacred firewood). Just by listening to this mantra, one attains the fruits of performing a Yagnam (Yagna phalan).

He explains the benefits attained by worshipping Agni Bhagavan with folded hands, chanting ‘Agnaye Namah‘.

To emphasize the importance of ‘Uccharanam‘ (pronunciation) while chanting Veda mantras, he narrates the Vedic story of ‘Nrumedhar and Paruchepar‘ and explains the root of the word ‘Rishi‘.

At the same time, he humorously illustrates the significance of ‘Uccharanam‘ through the ‘Jigu Bugu‘ story, an incident from the purvashramam (pre-ascetic life) of Mukkur Srimad Azhagiyasingar.

He explains from a sastric perspective when a mantra actually yields its fruits. He also uses a beautiful analogy to explain how Agni resides in the hands of a Brahmana.

He explains what we must do if Bhagavan is to appear before us during our anthima kalam (final moments).

He specially recites the supreme sthuthi, “Sri Bhishma Sthuthi,” which the noble Bhishmacharya poured forth as an anubhava pareevaham (overflow of devotional experience) when Bhagavan appeared before him.

He explains that the profound meanings conveyed by the Sanskrit “Sri Bhishma Sthuthi” and Thiruppanazhwar’s Tamil pasurams, “Amalanadipiran,” are perfectly identical.

Finally, he elucidates the glory of Gopika Bhakti through the story of ‘Radhika and Rukmini‘.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 6

ஸ்லோகம் 1

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் ஆறாம் பாகம்.

இதில் ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி முதல் ஸ்லோகத்தின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார் நம்ஸ்வாமி.

பகவானை வேதம் ‘புருஷன்‘ என்று அழைப்பதன் காரணங்களை விளக்குகிறார்.

குசேல சரித்திரத்தின் மூலம் பகவானின் உதார குணத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

பகவானுக்கு பிறவி உண்டா? இல்லையா? என்பதை ப்ரமாணங்களுடன் விளக்குகிறார்.

நம்மாழ்வார் வேத அர்த்தங்களை தமிழ் படுத்தியதை உதாரணங்கள் மூலம் விளக்குகிறார். 

தன்னுடைய அவதார ரகசியத்தை பகவானே அர்ஜுனனுக்குச் சொன்ன வ்ருத்தாந்தம் மூலம் விளக்குகிறார்.

க்ருஷ்ணனின் பால்ய லீலைகளை ஹாஸ்ய ரஸத்துடன் சொல்கிறார்.

பகவான் எப்பொழுது அவதரிப்பான் என்பதை கீதையின் மூலம் விளக்குகிறார்.

குழந்தைகள் நன்கு படிக்க வேண்டுமென்றால் என்ன ஸ்லோகம் சொல்லவேண்டும் என்பதைக் காட்டிக்கொடுக்கிறார். 

Sri Bhishma Sthuthi – Part 6

Slōkam 1

This is the sixth part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this Upanyasam, Namswāmi elucidates the visesha arthas (esoteric meanings) of the very first sloka of Sri Bhishma Sthuthi.

He explains the profound reasons why the Vedas hail Bhagavan as ‘Purushan‘.

Through the Kuchela Charitram, he beautifully exemplifies the Udhara Gunam (boundless generosity) of the Lord.

He explains with pramanas (scriptural authorities) the divine truth regarding whether Bhagavan takes birth or not..?

He illustrates with beautiful examples how Nammazhwar graciously rendered the deepest Vedic meanings into the Tamil language.

He explains the Avatara Rahasyam (the secret of His incarnations) through the divine incident where Bhagavan Himself revealed it to Arjuna.

He narrates the balya leelas (childhood pastimes) of Lord Krishna with a delightful touch of hasya rasa (humor).

Through the Bhagavad Gita, he explains exactly when Bhagavan chooses to incarnate.

He also compassionately guides us on the specific sloka that should be chanted for children to attain excellence in their studies.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 7

ஸ்லோகம் 2

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் ஏழாம் பாகம். இதில் நம்ஸவ்வமி ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி இரண்டாம் ஸ்லோகத்தின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார்.

‘த்ரிபுவன கமநம்‘ என்று ஆரம்பித்து, பகவான் க்ருஷ்ணனை பிதாமஹர் பீஷ்மர் ‘விஜயஸகே‘ என்று அழைக்கிறார்.

பகவானை ‘க்ருஷ்ணன்‘ என்று அழைக்காமலும், ‘வாஸுதேவன்‘ என்றும் அழைக்காமலும், ‘விஜயஸகே‘ – ‘விஜயனுக்கு தோழனே‘ என்று பீஷ்மர் அழைத்ததன் காரணத்தை நம்ஸ்வாமி விசேஷமாக விளக்குகிறார்.

அவ்வாறு க்ருஷ்ணனை பீஷ்மர் விளித்ததற்கு, ‘விஜயஸகே என்கிற உக்தி பிறந்தது‘ என்று ஆசார்யர்கள் 3360 காரணங்களை விளக்கியுள்ளார்கள் என்று சொல்கிறார்.

அதிலே ஒன்பது காரணங்களை மிகவும் விசேஷமாக, ஹாஸ்ய ரஸத்துடன் விவரிக்கிறார்.

பரம், பரார்த்தம், மனதுக்கும் வாக்கிற்கும் எட்டாதவன் பகவான் என்று பல அறிய பெரிய வேதாந்த விஷயங்களை, நமக்கு புரியும்படி சுலபமாக எடுத்துச் சொல்கிறார்.

கர்ணனுடைய பராக்கிரமம் எப்படிப்பட்டது என்பதை உதாரணங்களுடன் எடுத்துக் காட்டுகிறார். 

ராமன் எப்பொழுது ராமனான்.? என்பதையும், ‘ஸௌஸீல்யம்‘ என்கிற குணம் பகவானுக்கு எப்படி பூர்த்தியாக உள்ளது என்பதை ஒரு லௌகீக உதாரணத்துடன் ஹாஸ்யமாகச் சொல்கிறார்.

இந்திரன் செய்த ‘கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்‘, அதிலே பகவான் இந்திரனுக்கு கொடுத்த வரத்தை விளக்குகிறார்.

பகவத் பலம் இல்லாமல் போனால் என்ன ஆகும் என்பதை ராவண சரித்திரத்தின் மூலம் சொல்கிறார்.

பகவான் விஜயனைக் காப்பதற்கு, என்ன என்ன அக்கிரமங்கள் செய்தான் என்பதை பல உதாரணங்களுடன் சொல்கிறார்.

பகவானுடைய திருவடியில் ‘குற்றமில்லாத பக்தியுடன்‘ கைங்கர்யம் செய்யவேண்டும் என்பதை பலபடியாக விளக்குகிறார்.

‘ஸ்ரேயஸ்‘ மற்றும் ‘ப்ரேயஸ்‘ என்றால் என்ன என்பதையும், ‘வைராக்கியம்‘ என்றால் என்ன என்பதையும்  ஒரு விசேஷ சரித்திரத்தின் மூலம் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

எல்லா கர்மாக்களையும் ‘பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம்‘ என்று சொல்வதன் விசேஷத்தை வியாஸ சரித்திரத்தில் ஒரு உதாரணத்துடன் விளக்குகிறார்.

*சிறந்த ஆரோக்யத்திற்கு, அன்னத்தை எவ்வாறு உண்ணவேண்டும்* என்பதை அன்னஸூக்தத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

பகவானுடைய திருநேத்திரத்தின் பெருமையை விசேஷமாக எடுத்துச்சொல்லி, அதிலே பீஷ்மரும், மஹான்களும் ஈடுபடும் விசேஷத்தை விளக்குகிறார் இங்கு..!

Sri Bhishma Sthuthi – Part 7

Slōkam 2

This is the seventh part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series. In this, Namswāmi elucidates the esoteric meanings (visesha arthas) of the second sloka of Sri Bhishma Sthuthi.

Starting with Thripuvana Kamanam, Pitamahar Bhishma addresses Bhagavan Krishna as Vijayasakhe.

Namswāmi specially explains the reason why Bhishma addressed Bhagavan not as Krishnan nor as Vasudevan, but chose to call Him Vijayasakhe – the friend of Vijaya (Arjuna).

He states that the Acharyas have detailed 3360 reasons for Bhishma addressing Krishna in this manner, explaining how the expression Vijayasakhe was born.

Among those, he describes nine reasons very specially, with a delightful touch of humor (hasya rasa).

He easily conveys many rare and profound Vedantic truths for us to understand—such as the Param, Parartham, and the One who is beyond the reach of both mind and speech.

He demonstrates with examples what the sheer valor (parakramam) of Karna was truly like.

He humorously explains with a worldly (laukika) example when Rama truly became Rama, and how the divine quality of Souseelyam (supreme affability) is completely fulfilled in the Lord.

He explains the Govinda Pattabhishekam performed by Indra, and the boon that Bhagavan granted to Indra during that event.

Through the history of Ravana, he explains what happens to someone when they lack the strength of the Lord (Bhagavad Balam).

He details with numerous examples all the transgressions Bhagavan committed just to protect Vijaya.

He beautifully explains in many ways how one must perform service (kainkaryam) at the divine feet of the Lord with flawless devotion.

Through a special historical anecdote, he clarifies what Sreyas and Preyas mean, and what Vairagyam (detachment) truly signifies.

He elucidates the significance of declaring all actions (karmas) as Bhagavad Preethyartham (for the pleasure of the Lord) with an example from the Vyasa Charitram.

Through the Anna Suktham, he explains how one should consume food for excellent health.

Highlighting the unique greatness of the Lord’s divine eyes (Thirunethram), he explains how Bhishmar and the great sages deeply immerse themselves in their beauty here..!

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 7

ஸ்லோகம் 2

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் ஏழாம் பாகம். இதில் நம்ஸவ்வமி ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி இரண்டாம் ஸ்லோகத்தின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார்.

‘த்ரிபுவன கமநம்‘ என்று ஆரம்பித்து, பகவான் க்ருஷ்ணனை பிதாமஹர் பீஷ்மர் ‘விஜயஸகே‘ என்று அழைக்கிறார்.

பகவானை ‘க்ருஷ்ணன்‘ என்று அழைக்காமலும், ‘வாஸுதேவன்‘ என்றும் அழைக்காமலும், ‘விஜயஸகே‘ – ‘விஜயனுக்கு தோழனே‘ என்று பீஷ்மர் அழைத்ததன் காரணத்தை நம்ஸ்வாமி விசேஷமாக விளக்குகிறார்.

அவ்வாறு க்ருஷ்ணனை பீஷ்மர் விளித்ததற்கு, ‘விஜயஸகே என்கிற உக்தி பிறந்தது‘ என்று ஆசார்யர்கள் 3360 காரணங்களை விளக்கியுள்ளார்கள் என்று சொல்கிறார்.

அதிலே ஒன்பது காரணங்களை மிகவும் விசேஷமாக, ஹாஸ்ய ரஸத்துடன் விவரிக்கிறார்.

பரம், பரார்த்தம், மனதுக்கும் வாக்கிற்கும் எட்டாதவன் பகவான் என்று பல அறிய பெரிய வேதாந்த விஷயங்களை, நமக்கு புரியும்படி சுலபமாக எடுத்துச் சொல்கிறார்.

கர்ணனுடைய பராக்கிரமம் எப்படிப்பட்டது என்பதை உதாரணங்களுடன் எடுத்துக் காட்டுகிறார். 

ராமன் எப்பொழுது ராமனான்.? என்பதையும், ‘ஸௌஸீல்யம்‘ என்கிற குணம் பகவானுக்கு எப்படி பூர்த்தியாக உள்ளது என்பதை ஒரு லௌகீக உதாரணத்துடன் ஹாஸ்யமாகச் சொல்கிறார்.

இந்திரன் செய்த ‘கோவிந்த பட்டாபிஷேகம்‘, அதிலே பகவான் இந்திரனுக்கு கொடுத்த வரத்தை விளக்குகிறார்.

பகவத் பலம் இல்லாமல் போனால் என்ன ஆகும் என்பதை ராவண சரித்திரத்தின் மூலம் சொல்கிறார்.

பகவான் விஜயனைக் காப்பதற்கு, என்ன என்ன அக்கிரமங்கள் செய்தான் என்பதை பல உதாரணங்களுடன் சொல்கிறார்.

பகவானுடைய திருவடியில் ‘குற்றமில்லாத பக்தியுடன்‘ கைங்கர்யம் செய்யவேண்டும் என்பதை பலபடியாக விளக்குகிறார்.

‘ஸ்ரேயஸ்‘ மற்றும் ‘ப்ரேயஸ்‘ என்றால் என்ன என்பதையும், ‘வைராக்கியம்‘ என்றால் என்ன என்பதையும்  ஒரு விசேஷ சரித்திரத்தின் மூலம் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

எல்லா கர்மாக்களையும் ‘பகவத் ப்ரீத்யர்த்தம்‘ என்று சொல்வதன் விசேஷத்தை வியாஸ சரித்திரத்தில் ஒரு உதாரணத்துடன் விளக்குகிறார்.

*சிறந்த ஆரோக்யத்திற்கு, அன்னத்தை எவ்வாறு உண்ணவேண்டும்* என்பதை அன்னஸூக்தத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

பகவானுடைய திருநேத்திரத்தின் பெருமையை விசேஷமாக எடுத்துச்சொல்லி, அதிலே பீஷ்மரும், மஹான்களும் ஈடுபடும் விசேஷத்தை விளக்குகிறார் இங்கு..!

Sri Bhishma Sthuthi – Part 7

Slōkam 2

This is the seventh part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series. In this, Namswāmi elucidates the esoteric meanings (visesha arthas) of the second sloka of Sri Bhishma Sthuthi.

Starting with Thripuvana Kamanam, Pitamahar Bhishma addresses Bhagavan Krishna as Vijayasakhe.

Namswāmi specially explains the reason why Bhishma addressed Bhagavan not as Krishnan nor as Vasudevan, but chose to call Him Vijayasakhe – the friend of Vijaya (Arjuna).

He states that the Acharyas have detailed 3360 reasons for Bhishma addressing Krishna in this manner, explaining how the expression Vijayasakhe was born.

Among those, he describes nine reasons very specially, with a delightful touch of humor (hasya rasa).

He easily conveys many rare and profound Vedantic truths for us to understand—such as the Param, Parartham, and the One who is beyond the reach of both mind and speech.

He demonstrates with examples what the sheer valor (parakramam) of Karna was truly like.

He humorously explains with a worldly (laukika) example when Rama truly became Rama, and how the divine quality of Souseelyam (supreme affability) is completely fulfilled in the Lord.

He explains the Govinda Pattabhishekam performed by Indra, and the boon that Bhagavan granted to Indra during that event.

Through the history of Ravana, he explains what happens to someone when they lack the strength of the Lord (Bhagavad Balam).

He details with numerous examples all the transgressions Bhagavan committed just to protect Vijaya.

He beautifully explains in many ways how one must perform service (kainkaryam) at the divine feet of the Lord with flawless devotion.

Through a special historical anecdote, he clarifies what Sreyas and Preyas mean, and what Vairagyam (detachment) truly signifies.

He elucidates the significance of declaring all actions (karmas) as Bhagavad Preethyartham (for the pleasure of the Lord) with an example from the Vyasa Charitram.

Through the Anna Suktham, he explains how one should consume food for excellent health.

Highlighting the unique greatness of the Lord’s divine eyes (Thirunethram), he explains how Bhishmar and the great sages deeply immerse themselves in their beauty here..!

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 8

ஸ்லோகம் 3,4 & 5

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் எட்டாம் பாகம். இதில் ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி மூன்று, நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் ஸ்லோகங்களின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார்.

பகவானிடத்தில் எதெல்லாம் இல்லையோ அவற்றை பீஷ்மாச்சாரியாரிடம் காண்பித்தான் என்பதை உபநிஷத் மூலம் விளக்குகிறார்.

பகவான் ஆள்காட்டி  விரலாலேயே எல்லோரையும் முடித்தான்  என்பதை ஹாஸ்யமாகச் சொல்கிறார்.

பகவான்தான் பாரதப்போரில் எல்லோரையும் முடித்தவன் என்பதை துரோணாச்சாரியாரின் விருத்தாந்தத்தின் மூலம் சொல்கிறார்.

பகவத்கீதையை ஆரம்பித்துவைத்த பெருமை திருதராஷ்ட்ரனுக்கு உண்டு என்பதை சொல்கிறார்.

நம் சரீரமே தர்மக்ஷேத்ரம், குருக்ஷேத்ரம் என்பதை ஸ்தாபிக்கிறார்.

க்ஷேமத்தை அடைவது எப்படி..? என்பதை திருதராஷ்ட்ரன் கேட்ட கேள்வியில் இருந்தே எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

துரியோதனன் எவ்வாறு கலங்கினான், அர்ஜுனன் எவ்வாறு கலங்கினான், இவர்கள் இருவரையும் கலக்கினது பகவான்தான் என்பதை அழகாக விளக்குகிறார்.

மிகவும் முக்கியமாக, ஆத்மவித்யையை மிகவும் விஸ்தாரமாக விளக்குகிறார்.

ஆத்மா என்றால் என்ன..? அதன் ஸ்வரூபம் என்ன, ஸ்வபாவம் என்ன? என்பதை உபநிஷத் ரீதியாக விளக்குகிறார்.

 ஜடபரதர் ~ ரஹூகணன் விருத்தாந்தத்தின் மூலம் மிகவும் ஹாஸ்யத்துடன் ஆத்ம தத்துவத்தை சொல்கிறார்.

மேலும் ஜடபரதர் சொன்ன ‘ரிபு ~ நிதாகர்‘ விருத்தாந்தத்தை, ஆத்ம தத்துவத்தை விசேஷமாய் விளக்குகிறார்.

ப்ரத்யக்ஷம் ஒன்றுதான் ப்ரமாணம் என்று சொல்லும் மதங்களின்  வாக்வாதங்களை நிரசிக்கிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 8

Slōkam 3,4 & 5

This is the eighth part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series. In this, he elucidates the visesha arthas (esoteric meanings) of the third, fourth, and fifth slokas of Sri Bhishma Sthuthi.

Through the Upanishads, he explains how Bhagavan revealed to Bhishmacharya everything that He Himself is devoid of.

He humorously narrates how Bhagavan finished off everyone merely with His index finger.

Through the vruthantham (historical account) of Dronacharya, he establishes that it was Bhagavan alone who annihilated everyone in the Bharatha war.

He states that the credit forinitiating the Bhagavad Gita goes to Dhritarashtra.

He establishes that our very body (sarira) is itself Dharmakshetram and Kurukshetram.

How does one attain kshemam (supreme well-being)? He demonstrates this directly from the very question asked by Dhritarashtra.

He beautifully explains how Duryodhana was bewildered, how Arjuna was bewildered, and how it was Bhagavan Himself who caused this bewilderment in both of them.

Most importantly, he expounds on Atma Vidya (knowledge of the self) in great detail.

What is the Atma? What is its swaroopam (true nature) and swabhavam (inherent characteristics)? He explains these in accordance with the Upanishads.

Through the vruthantham of Jada Bharatha and Rahugana, he narrates the Atma Tattvam with great hasya rasa (humor).

Furthermore, he specially elaborates on the Atma Tattvam through the story of Ribhu and Nidagha, as narrated by Jada Bharatha.

He refutes the vagvadhams (arguments) of those schools of thought which claim that Prathyaksham (direct perception) is the only Pramanam (valid means of knowledge).

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 9

ஸ்லோகம் 6,7 & 8

ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் ஒன்பதாம் பாகம்.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி ஆறு, ஏழு மற்றும் எட்டாம் ஸ்லோகங்களின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார்.

பீஷ்ம ப்ரதிக்யை மற்றும் பகவான் க்ருஷ்ணனின் ப்ரதிக்யை என்று இரண்டு ப்ரதிக்யைகளை விசேஷமாக விளக்குகிறார் நம்ஸ்வாமி.

பகவான் தன் ப்ரதிக்யையை விட்டு எவ்வாறு பீஷ்மரின் ப்ரதிக்யையை காத்தான் என்பதை சாஸ்த்ர ரீதியாக விவரிக்கிறார்.

பகவான் கீழே விழுந்த தன் உத்தரீயத்தை தாண்டி பீஷ்மரை நோக்கி ஓடிவந்த வ்ருத்தாந்தத்தை ஶ்ரீதரீய வ்யாக்யானத்தின் மூலம் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

தன் பக்தர்கள் செய்யும் ப்ரதிக்யையை பகவான் நிறைவேற்றியே தீருவான் என்பதை பகவானுடைய வாக்கின் மூலமே எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

ஆததாயி என்பவர்கள் யார்? பீஷ்மர் தன்னை ஏன் ஆததாயி என்று சொல்லக்கூடாது என்பதை விளக்குகிறார்.

மற்றவர்களுடைய மனைவியை உன் மனைவியாக நினை என்று சாஸ்த்ரம் சொல்வதின் உண்மையான நுணுக்கமான விளக்கத்தை அளிக்கிறார்.

கும்பீபாகம் என்கிற நரகத்தின் வேதனையை விளக்குகிறார்.

த்ருதராஷ்ட்ரன் பிறவிக் குருடனாய் இருந்தது நல்லதே என்று கண்ணன் சொன்னதின் விசேஷார்த்தத்தைக் காட்டுகிறார்.

ஐம்புலன்களில் உயர்ந்தது எது? என்பதை ஹாஸ்யமாய் விளக்குகிறார்.

தர்மத்தைப் பேசாத சபை ஒரு சபை அல்ல என்பதை ஸ்தாபிக்கிறார்.

மனுரப்ரவீத் என்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பதையும், அதன் மூலம் ஒரு விசேஷ சாஸ்த்ரார்த்தத்தை விளக்குகிறார்.

வயதான தாய் தந்தையர்களை நிராதரவாகச் சரணாலயங்களில் விடுவது என்பது பெரிய பாபம் என்பதை விளக்குகிறார்.

நஷ்டம் மே தாம்ரபாஜனம் என்கிற கதையை ஹாஸ்யமாகச் சொல்கிறார்.

பதிவ்ரதா தர்மம் என்றால் என்ன? என்பதை அழகான கதையின் மூலம் விளக்குகிறார்.

சீதையின் பாதிவ்ரத்யத்தின் – கற்புக்கனலின் சிறப்பைக் கம்பராமாயணம் ஸுந்தரகாண்டம் திருவடித்தொழுத படலம் பாசுரங்கள் மூலம் விசேஷமாகச் சொல்கிறார்.

க்ருஷ்ணாவதாரத்திலே தூது போவதற்கு, ஆஞ்சநேயனிடமிருந்து தூது போவது எப்படி என்பதை ராமன் கற்றுக்கொண்டான் என்கிறார்.

ப்ரணவத்திலே பகவான் எங்கு உள்ளானோ அவ்வாறே அர்ஜுனனின் தேர்த்தட்டில் உள்ளான் என்பதை விசேஷமாக எடுத்துச் சொல்கிறார்.

குருக்ஷேத்ரம் எல்லா க்ஷேத்ரங்களைக் காட்டிலும் உயர்ந்தது என்பதை ப்ரமாணத்துடன் விளக்குகிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 9

Slōkam 6,7 & 8

This is the ninth part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this, he elucidates the visesha arthas (esoteric meanings) of the sixth, seventh, and eighth slokas of Sri Bhishma Sthuthi.

Namswāmi specially explains two Pratigyas (vows): the Pratigya of Bhishma and the Pratigya of Bhagavan Krishna.

He describes from a sastric perspective how Bhagavan forsook His own vow just to uphold and protect the vow of Bhishmar.

Through the Sreedhariya Vyakhyanam (the commentary of Sreedhara Swami), he clarifies the vruthantham of how Bhagavan rushed towards Bhishmar, stepping right over His own utthariyam (upper garment) that had slipped and fallen to the ground.

He demonstrates through Bhagavan’s own divine words that the Lord will unconditionally fulfill the vow made by His devotees.

Who are called Aatathaayis (aggressors/assassins)? He explains why Bhishmar should not refer to himself as an Aatathaayi.

He provides a profound and nuanced explanation of the Sastra’s decree to “consider another’s wife as your own wife” (i.e., in a protective, respectful sense).

He explains the agonizing torment of the hell known as Kumbheepakam.

He reveals the visesha artham (special meaning) behind Lord Krishna’s statement that it was actually a good thing Dhritarashtra was born blind.

With a touch of hasya rasa (humor), he explains which among the five senses is the most superior.

He firmly establishes that a sabha (assembly) that does not speak of Dharma is not a sabha at all.

He explains the meaning of Manurabraveet, and thereby elucidates a highly special sastric principle.

He explains that leaving aged parents destitute in shelters (old age homes) is a grave paapam (sin).

He humorously narrates the story of Nashtam me thaamrabhaajanam (I have lost my copper vessel).

What is Pativrata Dharmam? He explains this through a beautiful story.

He specially extols the greatness of Sita Piratti’s Paativratyam (supreme chastity and devotion) through the verses of the Thiruvadi Thozhudha Padalam in the Sundara Kandam of the Kamba Ramayanam.

He remarks that Lord Rama learned how to act as a messenger from Hanuman, preparing Himself for when He would have to go as a messenger (Thoodhu) later in the Krishnavatharam.

He specially points out how Bhagavan is seated on Arjuna’s chariot in the exact same manner as He is situated within the Pranavam (Omkaram).

He explains with pramanas (scriptural evidence) that Kurukshetram is superior to all other kshetrams.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி –  பாகம் 10

ஸ்லோகம் 9,10 & 11

ஶ்ரீமத் பாகவத ஶ்ரீமத் பாகவத உபன்யாஸ வரிசையில் “ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி” உபன்யாஸத்தின் பத்தாம் (கடைசி)  பாகம்.

ஶ்ரீ பீஷ்ம ஸ்துதி ஒன்பது, பத்து  மற்றும் பதினொன்றாம் (பலஶ்ருதி) ஸ்லோகங்களின் விசேஷ அர்த்தங்களை விளக்குகிறார்.

கண்ணன் செய்த செயல்களையே செய்து கோபஸ்த்ரீகள் செய்து மோக்ஷத்தை அடைந்துவிட்டார்களே என்று பீஷ்மர் வியக்கிறார்.!

காளீய நர்த்தனத்தை ‘பப்ராம ரப்ரமர…” என்கிற சப்த ஜாலத்தினாலேயே நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறார் நம்ஸ்வாமி.!

நாமும் காளீய சர்ப்பம் போன்றவர்கள்தான், ஐந்து இந்திரியங்களால் தப்பு செய்பவர்கள் என்கிற ஆழ்ந்த தத்துவத்தை விளக்குகிறார்.

கோபஸ்த்ரீக்களின் விசேஷ பக்தியை ‘பாத தூளி’ வ்ருத்தாந்தத்தின் மூலம் எடுத்துச் சொல்கிறார்.

உத்தவருக்கும், வியாஸருக்கும் தெரியாத பக்தி கோபிகா பக்தி என்பதன் விசேஷத்தை எடுத்துக் காட்டுகிறார்.

பகவான் அருகில் இருப்பவன் என்பதை ‘ஏஷ:’ என்கிற பதப்ரயோகத்தின் விசேஷத்தை  ப்ரமாணங்களால் விளக்குகிறார்.

நிந்தா ஸ்துதியும் பகவானைப் போற்றுதலே.! என்பதை சிசுபாலன் சரித்திரத்தின் மூலம் சொல்கிறார்.

பகவான் ஒவ்வொருவருக்குள்ளேயும்  ‘அந்தர்யாமியாய்’ உள்ளான் என்று பீஷ்மர் சொல்வதை ஹாஸ்யமாய் விளக்குகிறார்.

பீஷ்மர் பகவான் க்ருஷ்ணனைப் பார்த்துக்கொண்டே மோக்ஷத்தை அடைந்தார் என்பதை விசேஷமாகச் சொல்கிறார்.

பீஷ்மஸ்துதி எல்லோரும் சொல்ல வேண்டும், அதனால் பகவானுடைய கடாக்ஷம் பீஷ்மருக்கு ஏற்பட்டது போல், அந்திம காலத்தில் நமக்கும் ஏற்படும் என்று பலஶ்ருதி சொல்லி முடிக்கிறார்.ர்ந்தது என்பதை ப்ரமாணத்துடன் விளக்குகிறார்.

Sri Bhishma Sthuthi – Part 10

Slōkam 9,10 & 11

This is the tenth and concluding  part of the “Sri Bhishma Sthuthi” discourse in the Srimad Bhagavatha Upanyasam series.

In this, Namswāmi  elucidates the visesha arthas (esoteric meanings) of the ninth, tenth, and eleventh (Phalasruthi) slokas of Sri Bhishma Sthuthi.

Bhishmar stands in awe, marveling at how the Gopastrees (Gopis) attained Moksham merely by imitating the very divine acts of Kannan!

Namswāmi brings the Kaliya Nardhanam (the Lord’s divine dance on the Kaliya serpent) right before our eyes simply through the sabda jalam (magic of sound/words) of the phrase ‘Babhrama…’!

He explains the profound tattvam (philosophical truth) that we too are like the Kaliya serpent, committing transgressions through our five indriyas (senses).

He brings out the extraordinary devotion (visesha bhakti) of the Gopastrees through the vruthantham of the ‘Pada Dhuli’ (dust of the Lord’s divine feet).

He illustrates the supreme greatness of Gopika Bhakti, showing that it is a level of devotion unfathomable even to the likes of Uddhavar and Vyasar.

He explains with pramanas (scriptural authorities) the significance of the word-usage (Pada prayogam) ‘Eshah‘, which establishes that Bhagavan is the One who is ever close to us.

Through the charitram of Shishupala, he reveals how even a Nindha Sthuthi (praise disguised as blame or abuse) ultimately glorifies Bhagavan!

With a touch of hasya rasa (humor), he explains Bhishmar’s declaration that Bhagavan resides within every single person as the Antaryami (indweller).

He specially highlights how Bhishmar attained Moksham while continuously gazing upon the divine form of Bhagavan Krishna.

He concludes by reciting the Phalasruthi, urging everyone to chant Sri Bhishma Sthuthi, so that just as Bhishmar was blessed with Bhagavan’s kataksham (divine grace), we too will be blessed with it during our anthima kalam (final moments).